آدم بیکار هفته نامه توقیف شده چی کار می کنه؟ می شینه تا ساعت سه نصف شب یورو ویژن نگاه می کنه. همه انگیزه ش هم آرش دی جی جون هستش در ابتدا.
نیست مولانا و ابن سینا و رودکی و دریای خزر و خلیج فارس و تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی رو این و اون صاحاب شدن، آذربایجان بدبخت هیشکی پیدا نکرده چسبیده به آرش! یک آرش ما، آرش آذربایجان هم راه انداخته بودن که نگو. آرش که سوم شد. هیچی. اما من یه پدیده ی دیگه ای پیدا کردم که آرش از یادم برفت: الکساندر جون از نروژ.
عین اون لره که به خاطر سوسانو به باباش می گفته همه چیو بفروش من برم کره اینو پیدا کنم و به خاطرش خودکشی کرده و چون لر بوده نمرده، منم كم مونده بود به عنوان یک ترک غیور موبایل و عینکم رو بفروشم برم نروژ الکساندر جون رو ماچ کنم. خیلی ناز بود هم خودش و هم شعر و آهنگش.
یه چیزی رو می خوام به این مطلب اضافه کنم. برنده این مسابقه ۵۰ درصد با رای بیننده ها و ۵۰ درصد داور ها تعیین می شه. مردم یه کشور هم حق ندارن تیم خودشون رو انتخاب کنن. حالا ببینید چه اتفاقی افتاد.
رای اول ترکیه آذربایجان بود، رای اول آذربایجان ترکیه. بیشتر کشورها رای اول رو به کشورهای همسایه دادن. عجیب ترین چیز این بود که صربستان رای اول رو به بسنی و هرزگوین داد. من فکر می کردم اینا از هم متنفر باشن به خاطر جنگ پنج ساله. یه چیز جالب دیگه هم این بود که قبرس یه دونه رای هم به ترکیه نداد. می دونید که قبرس دو بخشه: ترک نشین و یونانی نشین. کلا این دو تا با هم خیلی بدن و به راحتی نمی تونن عبور و مرور کنن به منطقه همدیگه. کلا قبرسی ها با ترک ها میونه خوبی هم ندارن. در مورد ارمنستان هم تعجب کردم که یکی از رای هاشون - اگر چه کم- آذربایجان بود. به خاطر اختلافشون سر قره باغ ارمنی ها و ترک ها خیلی با هم بدن.
داشتم فکر می کردم در چنین شرایطی ما به کی رای می دیم؟ کی به ما رای می ده؟ تا به حال هیچ فرصتی نبوده که ما بتونیم خودمون رو محک بزنیم. ببینیم کشورهای همسایه رو ما تعصب دارن یا نه؟ من اگر باشم کشورهای فارسی زبان رو انتخاب می کنم. اما برای کل مردم اصلا نمی شه پیش بینی کرد.
+ نوشته شده توسط سارا در یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388 و ساعت
3:2 |